ความรักคืออะไร?  
แล้วทุกสิ่งทุกอย่างที่คุณทำให้คนรักของคุณ คุณทำเพื่ออะไร?

lllll ผมกลับเป็นคนที่โชคดีที่มีโอกาสได้พูดคำว่า"รัก"กับเธอlllll

 อย่าอยุดค้นหา!..คิดซะว่าสักวันต้องเจอ

คลิ๊กเลย

การ relax หัวใจด้วยตัวเอง

1. หยุดโทรคุยหรือเจอหน้าเค้าซักพัก เพราะจะได้ไม่หงุดหงิดเวลาได้ยินเสียง บางทีการได้อยู่กับตัวเองเงียบๆ อาจจะทําให้มีเวลาทบทวนสาเหตุของความเหนื่อยล้าจิงๆ แล้วแก้ไขให้ดีขึ้นก้อได้นะ
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax ถ้าไม่อยากให้ดูเหินห่างมากเกินไป ก้อเลือกส่ง message หากันบ้างก้อได้
อย่างน้อยก้อเป็นการแสดงความห่วงใยกันอยู่

2. ถ้าจําเป็นต้องเจอกันทุกวันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ให้พยายามพักปากและอารมณ์ด้วยการพูดให้น้อยที่สุด
อย่าพูดถึงเรื่องที่มีความเห็นไม่เหมือนกัน เวลาอาจจะช่วยให้มีทางเลือกใหม่ๆที่ลงตัวได้เอง
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax ถึงจะไม่ได้พูดกันมากเท่าไหร่ แต่ใช้รอยยิ้มทักทายได้เสมอ เพราะมันทําให้รู้สึกดีขึ้นทั้งคนยิ้ม
และคนรับรอยยิ้มได้แน่ๆ

3. หาเพื่อนที่นิสัยดีๆ เข้ากันได้กับคุณ มาเป็น ก.ข.ค. ระหว่างเธอกับเค้าซักระยะ
เพื่อให้ทําหน้าที่เป็นกรรมการคอยห้ามทัพเวลาที่เธอกับเค้าจะปะทะคารมกัน
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax อย่าหาเพื่อนที่เลี้ยงหมาไว้ในปาก หรือคนที่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมากเป็นพิเศษมาอยู่ด้วย
เพราะเด๋วจะทําให้ยุ่งกันไปใหญ่

4. แยกย้ายกันไปทํากิจกรรมที่ตัวเองชอบ เมื่อจิตใจได้ relax แล้วความรู้สึกแย่ๆในใจก้อจะคลายลงไปเอง
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax เลือกไปกับเพื่อนๆหรือครอบครัวเท่านั้น อย่าประชดความรักที่เหน็ดเหนื่อยด้วยการไปหากิ๊ก
มาควงให้อีกฝ่ายหึงหรือน้อยใจ เพราะอาจทําให้สถานการณ์ระหว่างเรากับเค้าแย่ลงเป็น 10 เท่าเลยนะ

5. ปรึกษาผู้ใหญ่ที่น่ารัก ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ ญาติๆ เพราะพวกท่านก้อต้องเคยผ่านชีวิตช่วงวัยรุ่นมาเหมือนกัน
ย่อมจะเข้าใจ้เราดี บางทีอาจจะได้แงคิดที่น่าใจ มุมมองใหม่ๆมาปรับใช้กับตัวเองด้วย
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax ถ้าผู้ใหญ่ที่เราปรึกษา เป็นคนที่รู้จักกับเค้าดีล่ะก้อ อาจจะให้ท่านช่วยประสานรอยร้าว
หรือแนะนําเคล็ดลับการประคองความรักให้เค้าฟังบ้าง อาจจะได้ผลดีกว่าออกมาจากปากเราก้อได้

6. ถ้าไม่มีผู้ใหญ่มาเป็นที่ปรึกษาจิงๆ อาจจะเลือกระบายความรู้สึกต่างๆกับคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับเราและเค้า
เช่น เพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกัน เพื่อนในชมรม ฯลฯ เป็นการแลกเปลี่ยนมุมมองและประสบการณ์ที่ดีมากเลย
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax ระวังอย่าเปิดเผยความลับส่วนตัวให้คนแปลกหน้ารู้ด้วย เพราะคนไม่ดีอาจจะอาศัยช่องทาง
หลอกลวงเรา ในช่วงที่หัวใจกําลังอ่อนแอก้อได้

7. ถ้าอยู่ในอารมณ์ที่ไม่อยากเจอหน้าและได้ยินเสียงใคร แม้แต่เพื่อนๆ ก้อให้ไปเที่ยวคนเดียว
อยากทําอะไรก้อไม่ต้องเกรงใจใคร จะช่วยลดความเครียดไม่เยอะอย่างไม่น่าเชื่อ
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax การไปไหนมาไหนคนเดียว ถึงจะอิสระแต่ก้อมีภัยรอบตัว
เพื่อความไม่ประมาทอาจจะโทรไปบอกเค้า เพื่อนๆ หรือญาติๆเอาไว้ก่อน จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงมากนัก

8. ร้องไห้ออกมาให้มากที่สุด เพราะมันเป็นการปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจแบบที่ง่ายที่สุด เมื่อร้องไห้จนนํ้าตาแห้งแล้ว
ความเข้มแข็งก้อจะเกิดขึ้นทันที พร้อมที่จะสู้กับความรักต่อไปได้
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax ถึงจะอยู่ในช่วงที่หัวใจกําลังอ่อนแอ แต่ก้อควรทําแค่การร้องไห้ออกมาเท่านั้น
อย่าคิดทําร้ายตัวเองเพื่อประชดความรัก เพราะนอกจากจะไม่เกิดประโยชน์แล้ว ยังเป็นการทําลายคุณค่าของตัวเองด้วย

9. สวดมนต์หรืออ่านหนังสือเกี่ยวกับธรรมมะ >_o_<)
ก้ออาจจะตบลูกแรงๆ เล่นบาสก้ออาจจะเล่นให้มันตายไปข้างนึงเลย เป็นต้น บางทีอาจทําให้เราหายเครียดไปได้ระยะหนึ่ง
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax อย่าเล่นกีฬาประเภทรุนแรงเกินไปเพื่อประชดรัก เช่น ต่อยมวย อาจจะทําให้เจ็บตัวฟรีๆได้
ควรเลือกเล่นกีฬาที่เราถนัดด้วย จะได้ออกกําลังกายไปในตัวด้วยไง

10. เรียกเพื่อนๆมาช่วยกันทํากิจกรรม relax เช่นการต่อ jigsaw เป็นต้น เมื่อสิ่งที่ช่วยกันสําเร็จแล้ว
อาจจะทําให้ความรู้สึกดีขึ้นเหมือนได้ปลดปล่อยอะไรออกไปก้อได้
เคล็ดใสๆให้หัวใจ relax อย่าเลือกทํากิจกรรมที่ใช้ระยะเวลานานเกินไป หรืออาจทําให้หงุดหงิดได้ง่าย เช่น กิจกรรมที่ต้องทํากลางแดดนานๆ ต้องออกแรงหมดสภาพ เด๋วจะพลอยไปลมไปป่าวๆ

ผ่านไปเพียงเสี้ยวนาที ทุกอย่างก็คืออดีต

และเป็นอดีต ไม่มีอะไรเรียกคืนมาได้ไม่มีอะไรย้อนคืนกลับมาเป็นได้ดังเดิม อดีตจะเป็นเหมือนเงา

คอยติดตามความทรงจำ ให้เราได้สุขและทุกข์ไปกับมัน

มีสิ่งดี-ดีมากมาย เกิดขึ้นในชีวิตเรา

สิ่งดี-ดี คนดี-ดี เรื่องราวดี-ดี ที่เราได้รับและจดจำไว้แน่นอน

เราเลือกที่จะจดจำแต่สิ่งดี-ดี

เราทบทวนถึงเรื่องราวเหล่านั้นเพื่อสุข

และเติมพลังให้กับชีวิต

เราเคยเสียใจกับเรื่องบางเรื่อง

แต่เรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เสียใจไปก็เท่านั้น

บอกตัวเองว่าต่อไปนี้จะไม่มีเรื่องอะไรที่เราต้องเสียใจ

ทำทุกอย่าง-ทำวันนี้...ให้ดีที่สุด

เลือกจำความทุกข์เพื่อย้ำเตือนว่าอย่า...ได้เดินมาทางเดิม

อย่าได้ทำผิดเหมือนเดิม มันก็จะไม่เกิดทุกข์-ซ้ำอีก

เลือกจำความสุข เมื่อเรานึกถึงก็จะทำให้เราสุขใจ

เป็นกำลังใจให้กับชีวิตเราไปเรื่อย-เรื่อย

(นี่แหละคือสิ่งดีๆที่เราเลือกได้)



อย่ายึดติดกับอดีตที่ผ่านไปแล้ว...
อย่าให้สิ่งต่าง-ต่าง ในวันเก่ามาทำร้ายคุณได้
คุณไม่จำเป็นต้องลืม...ถ้าอดีตเหล่านั้นเต็มไปด้วยความสุข
แต่ในขณะเดียวกันคุณก็ไม่จำเป็นต้องจำ...
และปล่อยให้อดีตเหล่านั้นมาทำให้คุณเจ็บปวด
เพราะมันจะทำให้คุณค่าของอดีตที่ดีเหล่านั้นหมดไป..
อดีตที่ผ่านไปยังคงงดงามในความทรงจำ
และอบอุ่นในความรู้สึกเสมอ
หากคุณไม่ปล่อยให้มันมาทำร้ายคุณ

ความรักที่ยิ่งใหญ่ที่ผมมีต่อคุณ

 
ได้หมดสิ้นไปแล้ว และผมค้นพบว่าผมรังเกียจคุณ
เพิ่มมากขึ้นทุกวัน เมื่อผมเจอคุณ
ผมไม่อยากแม้แต่จะมองหน้าคุณ
สิ่งเดียวที่ผมต้องการทำก็คือ
เฝ้ามองผู้หญิงคนอื่น ผมไม่เคยต้องการที่จะ
แต่งงานกับคุณ บทสนทนาครั้งสุดท้ายของเรา
น่าเบื่อและไม่ได้
ทำให้ผมรอคอยที่จะพบหน้าคุณอีกครั้ง
คุณคิดถึงแต่ตัวเอง
ถ้าเราแต่งงานกัน ผมรู้ว่าผมจะพบ
ชีวิตที่ยุ่งยากมาก และผมจะไม่มี
ความสุขในการใช้ชีวิตกับคุณ ผมมีหัวใจ
ที่จะให้ แต่มันไม่ใช่สิ่งที่
ผมต้องการให้คุณ ไม่มีใครที่จะ
โง่และเห็นแก่ตัวเท่าคุณ และคุณไม่
สามารถห่วงใยผมและช่วยผมได้
ผมอยากจะให้คุณเข้าใจว่า
ผมพูดความจริง คุณจะทำให้ผมดีใจมาก
ถ้าคุณคิดว่านี่เป็นจุดจบ อย่าพยายาม
ถ้าจะตอบจดหมายนี้ จดหมายของคุณเต็มไปด้วย
สิ่งที่ไม่ทำให้ผมสนใจ คุณไม่มี
รักจริงสำหรับผม ลาก่อน และเชื่อมั่นในผมว่า
ผมไม่แคร์คุณ และได้โปรดอย่าคิดว่า
ผมยังคงรักคุณ.........

วันเวลาที่ผ่านมา ชั่วระยะเวลาหนึ่งของชีวิต
ผู้คนมากมายผ่านเข้ามา ......บางคนผ่านมาเพียงเพื่อจะผ่านไป

แต่กลับบางคนกลับไม่เป็นเช่นนั้น.. จากคนแปลกหน้า
กลายเป็นคนรู้จัก คนคุ้นเคย ล่วงเลย ไปถึงกลายเป็นคนรักกัน

เวลาเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน
สถานภาพทางความรู้สึกของเราก็อาจมีการเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย

บางคนยังคงความเป็นคนแปลกหน้า ยังรักษาระยะห่างของการเป็นคนรู้จักคนคุ้นเคย

หรือ คนรักกันไว้ได้อย่างคงที่…

บางคน เปลี่ยนแปลงจากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนคุ้นเคย…
จากคนเคยคุ้น กลายมาเป็น คนรักกัน ..
ทำลายระยะห่างของความรู้สึกให้สั้นลงอย่างรู้สึกได้ …
และเมื่อนั้น เรื่องราวดี ๆ สวยงามทางความรู้สึกจึงเกิดขึ้น ..

แต่ในทางกลับกัน..
ระยะห่างของบางคน อาจห่างไกลออกไปจนสุดหูสุดตา
จากคนเคยรัก คนเคยคุ้น ...กลายเป็นแค่คนเคยรู้จัก ..
กลายเป็นคนแปลกหน้าทางความรู้สึกไป ..

แน่นอนว่า ระยะห่างของคนรู้จัก กับ คนรัก ย่อมไม่เท่ากันเป็นแน่
แต่นั่นแหละ ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ..

ฉันเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของเวลา พอ ๆกับเชื่อในเรื่องของการเปลี่ยนแปลงของความรู้สึก..
ไม่มีมาตราวัดใด ๆที่จะใช้วัดระยะห่างของความรู้สึกได้
และระยะห่างในแต่ละสถานภาพทางความรู้สึกในแต่ละคนก็คงจะไม่เท่ากัน..
เราระบุชัดไม่ได้ว่า 1 เท่ากับ 1 ในความรู้สึกของอีกคน 1
ในความรู้สึกของคนหนึ่ง อาจจะเป็น 100 ในความรู้สึกของอีกคนก็เป็นได้ ..

และในเมื่อการคบหากันเป็นปฏิสัมพันธ์ของคนสองคน ...
เราจึงมองเห็นความไม่ลงตัว
เห็นระยะห่างที่ไม่เท่ากันของคนสองคนได้เสมอ..
กับคนบางคน เราอยากเป็นมากกว่าคนรู้จัก
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรามันสั้นลง
กับคนบางคน เราอยากเป็นน้อยกว่าที่เป็นอยู่ . .....
เราก็จะพยายามที่จะทำให้ระยะห่างของเรายาวไกลออกไป..
แต่กลับบางคนเรากลับอยากจะรักษา ระยะห่าง ตรงกลาง ไว้ให้คงที่
ไม่ให้ห่างหาย จางหนี หรือ เข้ามาใกล้จนเรารู้สึกอึดอัด..

เคยรู้สึกใช่ไหมว่า ..
ขณะที่เราเดินเข้าหา บางคนกลับกำลังเดินหนี
กับบางคนเรากำลังเดินหนี บางคนกลับเดินตาม…
กับบางคนเราก็ต้องการระยะห่างประมาณหนึ่ง ไม่ต้องใกล้มาก
แต่ไม่ต้องการห่างหายไปไหน..
ขณะที่บางคนวิ่งตาม ล้มลุกคลุกคลานและเจ็บปวดกับระยะห่างของอีกคนที่ทิ้งไว้ตรงหน้า
และขณะเดียวกันกับที่อีกคนก็วิ่งหนี โดยไม่คิดจะหันกลับมามองความเจ็บปวดของอีกคน
อะไรก็เกิดขึ้นได้ กับความรู้สึกคน..
เหนื่อยแสนเหนื่อย ล้าแสนล้า แต่สุดท้ายก็ยังพยายาม พยายามที่จะยื้อยุดฉุดดึงอยู่เช่นนั้น

บางคนปล่อยความรู้สึกของอีกคนไว้ บนความห่าง ห่างจนลับตา ..
ไม่เคยหันกลับมามองหรือรับรู้ความเป็นไปของอีกคน
ไม่เคยรับรู้ว่า .. ระยะห่างที่เขาทิ้งไว้อีกคนมันสร้างความเจ็บปวดได้ประมาณไหน

แต่ก็มีบางคนที่เหนื่อยล้ากับระยะห่างที่พยายามรักษาไว้เพียงแค่นั้น
ไม่ต้องห่างไป แต่ เข้าใกล้กว่านี้ไม่ได้ .. ต้องการเพียงเส้นขนานที่ไม่มีทางมาบรรจบ
การทำลายระยะห่างของคนสองคนอาจไม่ใช่เรื่องยาก

แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักสำหรับอีกหลาย ๆ คน… บางคนพยายามมาเกือบทั้งชีวิต..
ระยะห่างที่ว่าก็ยังคงห่างอยู่เช่นเดิม..

ขณะที่บางคนอยู่นิ่ง ๆ ไม่วิ่งหนี ไม่วิ่งตาม
ปล่อยทุกอย่างให้เป็นหน้าที่ของเวลา ไม่เรียกร้องให้เกิดความคาดหวัง ไม่ปล่อยละเลยจนเหมือนชาเฉย…
ระยะห่างนั้นกลับขยับเข้ามาใกล้ราวปฏิหาริย์..

เอาใจช่วยสำหรับคนที่กำลังพยายามเดินเข้าหา
ให้อีกคนหันกลับมามองบ้าง ระยะห่างจะได้สั้นลง พยายามต่อไป
เพราะวันหนึ่งคุณอาจรู้สึกว่าความพยายามของคุณมิได้ไร้ค่า

ร้องขอสำหรับคนที่กำลังเดินหนี
ให้หันกลับมามองความรู้สึกของอีกคนบ้าง เพราะบางทีคุณอาจจะสูญเสียอะไรดี ๆ ไปเพราะระยะห่างที่คุณทิ้งไว้ให้อีกคน

เห็นใจกับการรักษาระยะห่างให้คงที่สำหรับบางคน
เพราะบางทีมันก็ทรมานมากกว่า การพยายามเดินเข้าใกล้หรือห่างหนี..เสียอีก..

แล้วคุณ ๆ เล่า
เคยนึกย้อนกลับมามอง ระยะห่าง ของคุณกับผู้คนรอบตัวกันบ้างไหม..

เคยรู้สึกไหมว่า บางที ความห่างไกล กับ ระยะห่างของความรู้สึกเป็นกลับเป็นตัวแปรผกผันกัน

เคยรู้สึกได้ถึงระยะห่างทั้งที่ตัวอยู่ใกล้ๆ
หรือรู้สึกใกล้กันแล้วทางความรู้สึกทั้งที่ตัวอยู่แสนไกล กันบ้างไหม.

เคยคิดกันบ้างไหมว่า
ระหว่างคนพยายามเดินหนี
คนที่พยายามเดินตาม
และคนที่พยายามยังไงระยะห่างกลับเท่าเดิม
คนไหนเจ็บปวดไปกว่ากัน....

เมื่อคนเรารักกัน

ไม่ต้องคิดว่า...

จะโง่ หรือ จะฉลาด
ถ้าเชื่อเค้าแล้วเราจะโง่ในสายตาใคร ใคร
ถ้าเปิดหูตารับฟังปากชาวบ้านเป็นการฉลาด
ถ้าเชื่อว่าเค้ารักเราคนเดียวเป็นเรื่องโง่
ถ้ารู้ว่าเค้าทำอะไรเพื่ออะไรเป็นเรื่องฉลาด
ถ้าให้โอกาสเค้า เรื่อย เรื่อย เป็นเรื่องโง่
ถ้าตั้งกฎเกณฑ์แล้วจะฉลาด

เมื่อคนเรารักกัน

ไม่ได้เล่น...

เกม
หมากรุก...ที่ต้องมองเชิงกันก่อน
วิ่งไล่จับ..คนหนึ่งหนีคนหนึ่งวิ่งตาม
ซ่อนหา..ต้องตามจิกตามหาตลอดเวลา
โยนเหรียญ ...สุ่มเอาว่าจะหัวหรือก้อย

เมื่อเรารักกัน

เราไม่ได้ทดลอง action = reaction
เวลาเราให้เค้าไป...ไม่จำเป็นว่าต้องได้รับกลับ
เวลาเค้าโมโหใส่...ไม่จำเป็นต้องโมโหกลับ
เวลาเค้าทำไม่ดีกับเรา...ไม่จำเป็นต้องทำบ้าง
เวลาเค้าไม่ทำดีให้...ไม่ได้หมายความว่า

เราไม่ควรทำสิ่งดี ดีให้เค้า

เมื่อเรารักกัน

ไม่จำเป็น...

ต้องหาเหตุผลให้กับเหตุการณ์ทุกอย่าง
ต้องกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น...
ไม่จำเป็นที่ต้องบอกเค้าว่า....
"เค้าคงไม่เห็นคุณค่าของสิ่งของที่เค้ามีถ้า เค้ายังไม่เสียมันไป...."

จำไว้ให้แน่นใจ...กับเรื่องดีๆ ที่เค้าพูด
จำไว้ให้อบอุ่นใจ...กับสิ่งดี ดีที่เค้าทำให้เรา
ค้นมันออกมา...เวลาเหงาใจ
ค้นมันออกมา...เวลาไม่มั่นใจ
ค้นมันออกมา...เวลาเสียใจ
เพราะว่า...เวลาใจเราอ่อนแอ สิ่งดี ดี...ของเรา 2 มักจะ...หายไป...
อย่า !!! ปล่อย...ให้มันหายไป....
เราอาจจะเสียใจ... ที่เราหลงลืมเรื่องดี ดี...เหล่านั้น

ทำไมคนเราต้องมีความรัก

ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ

ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา...
....ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเราดูแลหัวใจของเรา

ทำไมคนเราถึงไม่เคยพอกับความรัก...
....ก็เพราะว่าเราไม่ได้เกิดมาเพื่อรักใครคนเดียว

ทำไมคนบางคนถึงไม่เคยพบกับความรักสักที...
....ก็เพราะว่าเขาไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร

ทำไมคนบางคนไม่เคยเปิดใจตัวเองให้ใคร...
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะกำลังรอใครสักคนอยู่

ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อย...
....ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรักอยู่ตลอดเวลา

ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา...
....เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน

ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก...
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา

ทำไมคนบางคนยังไม่! พบคู่แท้ของเขา..! .
....ก็เพราะว่าเขาอาจจะไม่เคยตามหาเลยก็ได้

ทำไมเราควรจะทำตัวเราให้ดูดีอยู่ตลอดเวลา...
....ก็เพราะว่าเราไม่รู้ว่าจะได้เจอคนที่ถูกใจเมื่อไร

ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก...
....เพราะว่าเมื่อเราเจอเขาคนนั้นเมื่อไร เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่ามากแค่ไหนกับเวลาที่เรารอคอย

จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี...
....เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่ จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ

อย่าปล่อยให้โชคชะตาลิขิตชีวิตเราทั้งหมด...
....แต่จงใช้มันเป็นเครื่องนำทางในการดำเนินชีวิต

โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ...
....แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเราได้

.......................****อ่านแล้วคิด กลับไปนึกดูตัวเอง****.....................